เนื้อเรื่อง
Dragonball Multiverse : The Novelization
บทที่ 2 ศัตรูเก่าทั้งหมดอยู่ที่นี่!
ตอนที่ 10
แต่งโดย Loïc Solaris
แปลไทยโดย Sub_MaRk
ปรับปรุงเมื่อวันที่ 18/07/2557
ตอนที่ 10
 |
| Chibi Videl by Stef84 |
"เป็นอะไรที่น่าเบื่อจริงๆ......"
บราไม่รู้ว่าเวลามันผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว เธอคิดว่างานนี้อาจจะมีอะไรสนุก....มีอะไรผิดนะเหรอ คู่แรกของการแข่งขันที่เจ็บปวดและน่าเบื่อ เปิดเผยออกสู่สาธารณะและเสียงโห่ร้องที่ได้ยินจากทุกซอกมุม มันไม่ได้ทำให้การแข่งขันช้าลงเลย ผู้จัดงานคงจะพูดกันเอง....ตกอยู่ในภวังค์ความคิดโดยแทบจะไม่สังเกตว่าปังพยายามที่จะเข้ามาปลอบใจของเธอ
"เมื่อพี่ชายหรือพ่อของเธอต่อสู้ เธอถึงจะมีความสนใจมากขึ้นใช่มั้ย?"
"ไม่รู้สิ" หญิงสาวผมสีม่วงตอบ
 |
| Illustration by Chibi Dam'Z |
ด้วยเหตุนี้ บราได้พบนิสัยของปังและวิธีคิดแบบวัยรุ่นอยู่เสมอ เธอพบว่าแม้ร่างกายจะแตกต่างแต่อิทธิพลทางความคิด บรามีอายุมากกว่าปังสองปี ดูตัวใหญ่และรูปแบบดู ปังมีขนาดตัวเท่ากับอายุสิบปีมากที่สุด(ตามบลูม่า)นอกจากนั้เธอยังได้รับการปฏิบัติในความเป็นจริงที่ว่าเธอ"ไม่ได้ไร้ชีวิตชีวา"เป็นข้ออ้างที่ว่า"การต่อสู้ไม่เหมาะกับผู้หญิง"นอกจากนั้นยังมองไปยังแม่ของเธอ บีเดล....
"อืม.....อย่างน้อยเขาก็จริงจัง" โกคูแสดงความคิดเห็น
"ชั้น แบน?" บีเดลพูดด้วยความโกรธ แขนของฌะอเหยียดไปตามร่างกาย กำหมัดแน่นและโค้งไปข้างหน้าเล็กน้อย
"นี่ ฟังชั้นอยู่รึเปล่า?"
"ใช่ ใช่ ชั้นฟังอยู่ปัง" บราตอบ
"ชั้นแค่คิดอะไรอยู่นิดหน่อย"
"ถ้างั้นเธอก็ไม่ได้ฟังนะสิ"
"เอ่อ......"
บรา มันเคยเป็นประมาณยี่สิบนาทีตั้งแต่พวกเขาเริ่มพูดคุยทีี่ไม่น่าทึ่งนี้ นั่นก็เพียงพอแล้ว!
"ชั้นมองไปรอบๆ.......เธอไม่ไปหรอ?" บราถาม เพิ่มเติมจากความจริงมากกว่าจากความปรารถนาที่มาพร้อมกับจูเนียร์
"ไม่มีทาง" สาวน้อยตอบและกระโดดลงจากที่นั่ง
"การต่อสู้จะเริ่มในอีกไม่กี่นาที ชั้นจะเข้าร่วมกับแม่ของชั้น"
น้อยมากที่บีเดลจะไปเยี่ยมและพูดคุยกับครอบครัวของทรั้งก์ มันเหมือนกับว่าเด็กทั้งสองถูกบังคับให้พูดคุยกันมากกว่าที่จะได้พูดกันจริงๆ ต้องสารภาพว่าบีเดลและลูกสาวต่อสู้เก่งกว่านินทาจริงๆ
โชคดีที่โกฮังกลับมาพร้อมกับน้องชายและพ่อของเขา บีเดลเดินมาหาสามีที่หยุดรอสมาชิกอีกสองคนในครอบครัวเพือมาเข้าร่วมกลุ่ม
"เหมือนกับ 30 ปีที่ผ่านมา" โกฮังตอบ
"ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมได้เรียนรู้อะไรเกี่ยวกับมัน"
"แต่คุณพ่อก็แข็งแกร่งกว่าเขาใช้มั้ยค๊ะ" ปังถาม หลังจากที่พึ่งมาเข้าร่วมกับพ่อแม่ของเธอ
"แน่นอน ไม่ต้องกังวลไปหรอก" พ่อของเธอตอบด้วยท่าทางมั่นใจพร้อมกับลูบศีรษะของลูกสาวเบาๆ
จากนั้นโกคูก็พูดซ้ำเกี่ยวกับเซลล์แบบคำต่อคำให้เบจิต้าและพิคโกโร่ฟัง ในขณะที่โกเท็นออกไปพร้อมกับทรั้งก์
"ชั้นคิดว่ามันเยาะเย้ยเรา" เจ้าชายแห่งชาวไซย่าที่เป็นค่แข่งของเขาพูด พร้อมกับกอดอก
"อาจจะจริง" พิคโกโร่ตอบ
"นี่คือกรณีที่ซับซ้อน อย่าลืม ทุกอย่างที่มันพูดอาจจะเป็นเรื่องโกหกก็ได้"
"เราชอบเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับมัน" โกคูบ่น
"การปรากฏตัวของโบรลี่ยังไม่เพียงพอสำหรับนายอีกรึไง?" ชาวนาเม็กพูดทั้งที่กำลังกอดอก
"มันยังคงถูกแช่แข็งอยู่......" เบจิต้าตอบด้วยความเชื่อเล็กน้อย
"เข้าประเด็น" พิคโกโร่พูดโดยไม่สนใจการบ่นของศัตรูเก่าของเขา
"ชั้นอยากจะไปคุยกับผ้จัดงานเกี่ยวกับมัน มันทำให้ชั้นรู้สึกกังวล...."
ไม่มีคำพูดใดๆ พิคโกโร่ลอยอยู่เหนือพื้นที่ของจักรวาลที่ 20 ที่ที่วาร์ก้าและชาวนาเม็กอยู่ใกล้น้ำแข็งที่ห่อหุ้มโบรลี่
โกฮังเข้าไปหาพ่อของเขาและเบจิต้าโดยปราศจากปังและบีเดลเพื่อพูดสิ่งอื่นๆ (ปังได้บอกบีเดลเกี่ยวกับวิธีที่เธอชนะการแข่งขันครั้งแรกของเธอ)
"คุณพิคโกโร่อยู่ไหนครับ?" ลูกชายคนโตของโกคูถาม
"ไปคุยกับวาร์ก้าเกี่ยวกับโบรลี่" โกคูตอบ
"โอ้....ถ้างั้นคุณคิดยังไงกับวาร์ก้าเหล่านี้?"
"ชั้นไม่ไว้ใจพวกเขา" เบจิต้าตอบอย่างรวดเร็ว
"เราว่าเราชอบนะ" โกคูตอบ
"เพราะพวกเขาเราถึงได้มาเข้าร่วมการแข่งขันที่น่าตื่นเต้นอย่างนี้!"
"ผมไม่ชอบการร่วมตัวของสัตว์ประหลาดจำนวนมากขนาดนี้" โกฮังพูดเห็นด้วยกับเบจิต้าเป็นครั้งแรก
"วาร์ก้ามีความคิดที่ดีอย่างแน่นอน"
"ลูกระแวงมากไปนะโกฮัง" พ่อของเขาพูดและชี้ไปที่เขา
"ก็มีไม่ชอบลูกเลย มีจริงๆ คนที่นี่อาจก่อให้เกิดภัยคุกคามต่อเราหรือไม่ก็ตาม จักรวาลที่ 16 น่าจะเหมือนกับเรา....ถ้าสิ่งเลวร้ายที่เกิดขึ้น พ่อแน่ใจว่าเราเหนือกว่า"
"ผมก็หวังอย่างนั้นครับ" โกฮังพูดและหันไปหาปัง
โกคูวางมือลงบนไหล่ของลูกชายของเขา
"ไม่ต้องเป็นห่วงเกี่ยวกับเรื่องนี้หรอก แต่ถ้าลูกรู้และเป็นกังวลลูกก็สามารถร่วมได้....." โกคูพยายามชักชวนลูกของเขาอีกครั้ง
"โอ้! ได้โปรดหยุดเถอะครับคุณพ่อ!"
"พ่อพูดเล่น! พ่อพูดเล่นหน่ะลูก" โกคูหัวเราะและหันไปทางด้านหลัง
"เฮ้! อูบุอยู่ไหน?"
เขามองหาลูกศิษย์ของเขา อาจารย์พบว่าเขากำลังวิ่งผ่านจักรวาลที่ 15...
 |
| Illustration by Nykhola |
"พ่อแปลกใจหรอครับ?" โกฮังถาม
"เขาเป็นลูกศิษย์ของพ่อนี่ครับ"
"พ่อคงเป็นอาจารย์ที่ดีมาก!" โกคูพูดตลก
"อืม...จักรวาลที่ 15 เป็นจักรวาลของคนที่ชื่อ"อีชิเคิล"คนนั้นใช่มั้ย?"
"มันชื่อ I'K'L คาคาร็อต I'K'L" เบจิต้าถอนหายใจด้วยสีหน้ารำคาญ
"แต่ก็ใช่" เบจิต้าพูดต่อเนื่อง
"การต่อสู้ตั้งแต่แรกเกิดในการแข่งขัน" เขาหัวเราะเยาะพร้อมกับหันไปมองที่พื้นที่ของจักรวาลที่ 15
"การแข่งขันครั้งนี้มีพวกแปลกหน้าเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ นะครับ" โกฮังพูด
"เขาอาจจะมีความแข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อตั้งแต่แรกเกิดก็ได้!" โกคูตั้งความหวัง ด้วยความร่าเริง
"ฮื่ม..เป็นไปไม่ได้หรอก!"เบจิต้าด่า
"แกก็รู้ว่าโบรลี่มีพลังแค่ 10,000 ตั้งแต่แรกเกิด!"
"โอ้" โกคูผิดหวังเล็กน้อยจากคำพูดของคู่ต่อสู้ของเขา
"นายไม่เคยพูดถึงเขา......."
"ต้องการที่จะไปคุยกับเขามั้ยครับ? เอ่อ......เธอ? ผมหมายถึง......มัน?" โกฮังเสนอ
"ไม่หล่ะ" โกคูตอบ
"ถ้างั้นผมไปเอง" โกฮังพูดพร้อมกับเดินไป
ขณะที่โกฮังออกมาจากพื้นที่ของเขา เขาได้ยินเสียงโกคูและเบจิต้าพูดเกี่ยวกับความปรารถนาถ้าพวกเขาทั้งสองได้รับรางวัลจากการแข่งขัน เขาชอบที่จะได้ยินการพูดคุยของพวกเขาเล็กน้อย แต่บีเดลหยุดเขาเอาไว้และถามว่าจะไปไหน
"ผมจะไปคุยกับ I'K'L ผมหมายถึงแม่ของ I'K'L ซะหน่อย"
"ชั้นไปกับคุณด้วยได้รึเปล่า?"
"ได้สิ"
โกฮังและภรรยา ทั้งคู่เดินไปยังกำแพงที่กั้นเขตแดนของพวกเขา ซึ่งทรั้งก์และโกเท็นยืนพูดคุยอยู่ ชี้ให้เห็นถึงจักรวาลที่แตกต่างกันและความคิดของแต่ละคน
"พวกนายทำอะไรหน่ะ" โกฮังถามขณะที่เขากระโดดข้ามกำแพง
"เรากำลังทำนาย" น้องชายของเขาตอบ
"เรากำลังลองจัดลำดับของนักสู้ทั้งหมดอยู่ครับ"
โกฮังแปลกใจที่น้องชายของเขารู้จักความหมายของ"การทำนาย"
"แล้วตอนนี้ได้ข้อสรุปรึยังหล่ะ?" เขาถามอย่างสุภาพขณะที่กำลังช่วยถรรยาของเขาข้ามกำแพง
"โกเท็นครูสจะได้เตะก้นแน่นอน" นักสู้หนุ่มทั้งสองพูดพร้อมกัน
"แล้วจะขออะไรหล่ะ?" บีเดลถามทั้งที่เกาะแขนสามีของเธออยู่
"อืม......นั่นเป็นคำถามที่ดีทีเดียว" ทรั้งก์ตอบ
"โกเท็น นายมีความคิดดีๆ บ้างมั้ย?"
"ไม่มีเลย...." เพื่อนสนิทของเขาตอบ
"ผมยังไม่ได้คิดเรื่องนั้นเอาไว้เลย....."
"งั้นเราจะปล่อยให้พวกเธอคิดอยู่ที่นี่ก็แล้วกัน"
โกฮังและบีเดลเดินออกมาจากทรั้งก์และโกเท็นที่มีความคิดเหมือนเบจิต้าและโกคู
"เราต้องไปต่อใช่มั้ย?" ภรรยาของโกฮังถาม
"ใช่ แน่นอน"
โกฮังและภรรยาของเขาจูงมือกันเดินไปอย่างช้าๆ ไปที่ปลายทางของพวกเขา พวกเขาคุยกันเกี่ยวกับจักรวาลที่พวกเขาเดินผ่านตลอดทางโดยเริ่มที่จักรวาลที่ 19 พวกเขาเดินผ่านอูบุไปพร้อมกันในขณะที่จะข้ามพื้นที่ของจักรวาลที่ 2 ซึ่งนักสู้ทุกคนหายตัวไป อูบุโค้งคำนับพวกเขาและทั้งสองก็ชื่นชมเขาทำให้เขามีกำลังใจ จักรวาลที่ 3,4,5,9 และ 12 ดูเหมือนมันจะว่างเปล่าเกินไป.....
โกฮังแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับจักรวาลที่เขาคุ้นเคยในแต่ละจักรวาล ในขณะที่เดินผ่านจักรวาลที่ 14 พวกเขาเดินข้ามเส้นทางที่มีบรานั่งทำหน้าตาน่าเบื่ออยู่เช่นเคยและกำลังเดินไปในทางตรงกันข้ามกับพวกเขา พวกเขาไม่ได้พูดอะไรกันมากนัก แต่พวกเขาทั้งหมดสังเกตเห็นรอยยิ้มที่เขินที่อูบุยิ้มให้กับบราที่ผ่านมาพบอีกครั้งในขณะที่วิ่ง
หลังจากอูบุผ่านพวกเขาไป บีเดลสังเกตเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของบรา รอยยิ้มที่ดูสดใส ลูกสาวของเบจิต้าหันหน้าหนีและเดินต่อไปตามทางของเธอ ขณะที่โกฮังและบีเดลในที่สุดก็มาถึงพื้นที่ของจักรวาลที่ 15 บีเดลสงสัยว่ามีอะไรบ่างอย่างเกิดขึ้นระหว่างอูบุและบรา
"พวกเขากำลังโตเป็นหนุ่มเป็นสาว...." โกฮังเริ่มพูด
"บราก็ทั้งน่ารักทั้งสวย ผมไม่แปลกใจเลย"
"แต่บราเป็นคนตามแฟชั่นมาก.....และอูบุก็เป็นนักสู้"
"บางทีเธออาจจะกลายเป็นนักสู้ที่แข็งแกร่งและผมคิดว่ามันจะยากถ้าจะหาใครที่แข็งแกร่งกว่าเขา"
เธอบีบแขนสามีของเธอหนักขึ้นเล็กน้อย บีเดลแนบชิดเขา
"นั่นทำให้ชั้นนึกถึง......เมื่อยี่สิบปีที่ผ่านมา...."
โกฮังและบีเดลหยุดอยู่ด้านนอกของพื้นที่ของจักรวาลที่ 15 ในขณะที่แม่ของ I'K'L มองมาที่พวกเขา โกฮังดึงบีเดลให้เข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของเขา สายตาของเขาที่จ้องกันเหมือนกับจะสื่อสาร....ในที่สุดพวกเขาก็ใช้ปากจูบกัน จูบด้วยความรักที่เร่าร้อนเหมือนกับไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปเลยตลอด 20 ปีที่ผ่านมา หลังจากนั้นไม่กี่วินาที ดูเหมือนว่าจะมีใครคนอื่นนอกจากพวกเขาทั้งสองคน บีเดลรู้สึกอายขึ้นมา
"เธอจ้องมาที่เรา...."
สามีของเธอปล่อยริมฝีปากออกเพื่อที่จะหันไปมอง เขาหันไปมองและพบผู้หญิงคนหนึ่งของจักรวาลที่ 15
"สวัสดีครับ!" โกฮังพูกพร้อมกับระดมโบกมือทักทายเธอ
ผู้หญิงคนนั้นไม่ตอบสนองและไม่ขยับ แต่ดวงตาของเธอแข็งกระด้าง
"คุณรู้วิธีพูดคุยหรือเปล่าครับ?" โกฮังพยายามอีกครั้งที่จะสื่อสาร
"แน่นอนชั้นรู้" ผู้หญิงคนนั้นตอบอย่างแห้งๆ
เธอดูเหมือนจะอารมณ์เสียมาก
"ถ้า I'K'L ลูกของชั้นเกิด" เธอพูดต่อ
"แล้วคุณก็ไม่ต้องมาคุยกับชั้น! คุณจะได้ตระหนักถึงความแข็งแกร่งของลูกชั้นแล้วต้องสั่นสะท้านแน่นอน!"
"อืม...เด็กยังไม่แน่ว่าจะแข็งแกร่ง" บีเดลตอบด้วยเหตุผลที่ดี
"ชั้นไม่ยอมรับเรื่องไร้สาระจากผู้หญิงอกแบนคนนั้นหรอกนะ!" ผู้หญิงคนนั้นตอบ
 |
| Illustration by Stef84 |
"อย่างน้อยหน้าอกของชั้นก็ไม่ได้ห้อยผ่านท้องของชั้นละกัน!" เธอโต้กลับ
"เธอรู้อะไรเกี่ยวกับความงามที่แท้จริง" ผู้หญิงคนนั้นตอบ
บีเดลพยายามที่จะข้ามไปยังพื้นที่ของเธอ แต่โกฮังหยุดเธอด้วยการคว้าไหล่ของเขาไว้อย่างรวดเร็ว
"ไม่บีเดล ปล่อยเขาไป"
"แต่โกฮัง! ชั้นไม่-"
"ใครจะไปสนว่าเธอจะคิดยังไง?" โกฮังพูดตัด
"มันเป็นเพียงแค่ความคิดเห็นของคนๆ หนึ่งที่เธอไม่ต้องการที่จะเป็นมิตร เราไม่มีสิทธิที่จะมีปัญหากับคู่แข่ง.....ขอเพียงปล่อยเธอไปเถอะ"
"ก็ใช่ คุณพูดถูก" บีเดลตอบและสงบลง
"ดีซะอีก....เราจะได้เรียนรู้จักรวาลอื่นๆ อีกมากมาย" โกฮังพูดเสียงละห้อยขณะที่พวกเขาเดินไปถึงกึ่งกลางระหว่างพื้นที่ของพวกเขา
"ชั้นขอโทษนะโกฮัง ในสิ่งที่ชั้นทำไป"
"ไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ" โกฮังตอบ
"ถ้าคุณไม่พูดอะไรออกมา ผมอาจจะเป็นฝ่ายจัดการก็ได้"
บีเดลหน้าแดง
"โอ้....โกฮัง"
พวกเขากลับมายังพื้นที่ของพวกเขาพร้อมกับอูบุ ซึ่งกำลังอบอุ่นร่างกายของเขาอยู่ โกฮังและบีเดลเห็นว่าโกคูและเบจิต้ากำลังโต้เถียงกันเกี่ยวกับความปรารถนาที่ดีที่สุดที่เป็นไปได้
"เค้กก้อนยักษ์!" โกคูตะโกน
"รถสปอร์ต!" เบจิต้าเบจิต้าตอบพร้อมกับเหงื่อที่ออก
"อ่า......เค้กชิ้นยักษ์เป็นอะไรที่สร้างสรรค์มากกว่ารถของนาย เราชนะ!" โกคูพูดด้วยความรู้สึกของความสำเร็จ
เบจิต้าคำราม.....แม้ว่าเกมนี้จะดูโง่เขาก็ยังแพ้ เป็นความรู้สึกที่ดีและเหมาะกับเขา มันพิสูจน์ว่าเขาไม่ได้กลัวแพ้คู่แข่งของเขา
"พวกเขาทั้งคู่กำลังโต้เถียงเกี่ยวกับอะไรหรอ?" บีเดลถาม
"อืม......เราพูดเกี่ยวกับความปรารถนาที่เราต้องการและเบจิต้าบอกว่าความคิดของเรามันโง่ เราบอกว่าไม่ใช่ และความคิดของเขาก็ไม่ได้เลวร้าย ก็เลยยกตัวอย่างให้ดู"
"มันยั่วชั้นก่อนนะ" เบจิต้าตามมา
"บอกชั้นว่าจะไม่ขอพรที่แย่กว่าชั้น แต่หลังจากสะท้อนอะไรบางอย่าง ชั้นคิดว่าชั้นพบความปรารถนาที่โง่ที่สุด!"
"ผมเห็นแล้วครับ......" โกฮังพูด
"ไม่ใช่ทั้งหมดเล็กน้อย.....เหมือนเด็ก?"
"พูดอีกครั้งซิ!" เบจิต้าตะโกนแต่ไม่มีความโกรธ
โฆษกประกาศใส่ไมโครโฟนทั้งสี่ที่อยู่ในมือทั้งสี่มือของเขา เสียงของเขาก้องเสียงดัง
"การแข่งขันยังคงดำเนินต่อไป สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี! ตอนนี้เราขอเรียกจอมมารบูจากจักรวาลที่ 11 และบูจินจากจักรวาลที่ 6 ขึ้นสู่สนามครับ!"
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น