เนื้อเรื่อง
Dragonball Multiverse : The Novelization
บทที่ 2 ศัตรูเก่าทั้งหมดอยู่ที่นี่ !
ตอนที่ 9
 |
| แต่งโดย Loïc Solaris แปลไทยโดย Sub_MaRk |
ตอนที่ 9
 |
| Chibi I'K'L' and #17 by Stef84 ; Colored by Gokuten |
 |
| Illustration by BK-81 |
หมายเลข 17 ดำเนินการตรวจสอบรายละเอียดบนใบหน้าของเธอ
"ไม่ดีมั้ง" เขาคิด เธอดูไม่ดีเอาซะเลย ไผยักษ์ที่อยู่ใกล้จมูกของเธอมันทำให้เธอน่าเกลียดลงกว่าเดิม ตาทั้งสองของเธอกว้างและมีปากขนาดใหญ่ที่กำลังอ้าปากค้างอยู่......
รอยยิ้มที่กำลังขบขันแพร่กระจายไปทั่วหน้าของหมายเลข 17
"ชั้นยังคงสนุกกับตัวเอง แม้ว่าเธอจะน่ารังเกียจก็ตาม"
"อะ......พร้อมแล้วรึ?" นักสู้ขึ้สงสัยอุทาน
หมายเลข 17 สังสัยว่ามันเกิดปัญหาอะไรขึ้น? ไม่มีนักสู้ที่ต้องการจะสู้กันในตอนนี้?
"แต่ I'K'L ลูกของชั้นยังไม่เกิด" ผู้หญิงคนหนึ่งพูดอย่างต่อเนื่อง
"เกิด?" หมายเลข 17 เข้าใจผิดเกี่ยวกับท้องขนาดใหญ่.....จริงๆ แล้วมันยังไม่เกิด ซึ่งมันลางๆ เหมือนมนุษย์ นอกจากนี้ยังเห็นได้ชัดว่าแม่ไม่ได้เป็นเหมือนมนุษย์ (ในขณะที่เธอหันมา หมายเลข 17 มองเห็นหูที่ดูเหมือนมนุษย์ต่างดาว) แต่เธอก็ยังดูคล้ายกันกับสิ่งมีชีวิตที่กำลังเติบโตในครรภ์ของเธอ แต่มัน......น่าเกลียด
"โปรดรอก่อน....ขอเวลาให้ชั้นอีกสักชั่วโมง!" แม่พูดออกมา
"ไม่ได้ครับ" โฆษกประกาศในท้ายที่สุด
"มันถูกปรับแพ้ครับ"
ผู้ชมประท้วงว่าทำไมยังไม่เริ่มการต่อสู้
"ก็ดี มันง่ายดี" หมายเลข 17 โอ้อวด
แม่ของ I'K'L จ้องมาที่เขา
"มันเป็นทางเดียวที่จะจบลงได้อย่างรวดเร็ว" มนุษย์แปลงพูดต่อ
"แกโชคดีขนาดไหนที่ชั้นไม่ได้ทำร้ายลูกของแก"
ที่นี่ หมายเลข 17 เข้าร่วมกับน้องสาวของเขา
"คุณคิดว่าหมายเลข 17 คนนี้จะแข็งแกร่งกว่าคนที่เราต่อสู้ในจักรวาลของเราหรือเปล่าครับ?" โกฮังถาม
"ใครสน!" เบจิต้าพูด
"ถึงแม้ว่ามันจะแข็งแกร่งขึ้นเป็นสามเท่าพวกเราก็เอาชนะพวกมันได้อยู่แล้ว"
"เราไม่รู้เหมือนกัน" โกคูพูด
"เราไม่เคยต่อสู้กับเขาเลย"
"คุณพ่อ ในรอบต่อไปจะเป็นการต่อสู้ของคุณพ่อกับหมายเลข 17 ครับ!"
"อา...ใช่ พ่อหวังว่าเขาคงจะแข็งแกร่งพอ....."
"ชั้นจำได้ว่าทรั้งก์เคยพูดว่ามนุษย์แปลงของเราดีกว่าของเขา" พิคโกโร่ที่มาเข้าร่วมการสนทนาพูด
"ใช่...ผมจำได้" โกฮัพยักหน้า
"เขามีทฤษฏีเกี่ยวกับมัน ทฤษฏีที่ไม่มีสิ่งใดที่มีพลังงานไม่สิ้นสุด"
"ดังนั้นเมื่อเวลาผ่านไป พวกเขาจะอ่อนแอลง.....มีเหตุผล" พิคโกโร่พูดพร้อมกับเลิกกอดอก
"แล้วเกี่ยวกับเซลล์หล่ะ?" เบจิต้าถามด้วยความอยากรู้
พวกเขาทั้งสี่คนหันไปยังพื้นที่ของจักรวาลที่ 17 เซลล์ยังไม่ได้ขยับเลยแม้แต่น้อยตั้งแต่เริ่มการแข่งขัน
"ผมว่ากรณีของเซลล์เป็นกรณีที่ซับซ้อนมาก......เราต้องรอดูการแข่งขันของเขาเพื่อวัดความแข็งแกร่ง"
"อืม...ถ้าอย่างนั้นเราจะรอที่จะได้สู้กับหนึ่งในพวกเขาในรอบต่อไปละกัน!" โกคูตอบด้วยรอบยิ้ม
"ท่านมหาเทพทางใต้จากจักรวาลที่ 1 กับบัตตะจากจักรวาลที่ 8 ครับ!" โฆษกประกาศ
นักสู้ทั้งสองบวจอดบนสนาม พวกเขาทั้งสองคนตัวใหญามาก และเกือบจะมีขนาดเท่ากัน ถ้านี่เป็นท่านมหาเทพที่ตัวเล็กที่สุดทางด้านขนาดอาจจะสร้างความขบขันให้แก่ผู้ชมก็ได้
บาตะวางมือของเขาลงบนเอวของเขา ในขณะที่คู่ต่อสู้ของเขายืนนิ่งอยู่กับที่มือแนบลำตัว นักสู้ผิวสีน้ำเงินหวังที่จะชนะการแข่งขันครั้งนี้ เพื่อกู้ชื่อเสียงให้กับกองกำลังพิเศษกีนิวหลังจากความโชคร้ายของจีส.....เมื่อมองย้อนกลับไป บาตะดีใจที่ไม่ได้อยู่ในพื้นที่ของเขา แต่ใครสนหล่ะ! อันดับแรกเขาต้องรู้ว่าคู่ต่อสู้ของเขาแข็งแกร่งเพียงใดให้ได้ก่อน เพื่อที่จะทำอย่างนั้น เขากดปุ่มที่อุปกรณ์ที่ใส่อยู่ที่หูของเขา ตัวเลขปรากฏบนหน้าจอสีเขียนที่ครอบตาซ้ายของเขาอยู่ บาตะหัวเราะ
"นั่นมีพลังแค่ 500 เองหรอ? ฮ่าฮา อย่างน้อยชั้นก็มีพลังมากกว่าแกต้อง 100 เท่า! ฮ่าฮา นอกจากนั้นชั้นยังเร็วที่สุดในจักรวาลอีกด้วย ดังนั้นชั้นคิดว่าแกควรยอมแพ้ไปซะ!" บาตะพูดจบพร้อมกับชี้นิ้วโป้งเข้าหาตัวเอง โดยที่อีกมือหนึ่งยังคงอยู่ที่เอวของเขา
"จะจริงเร้อ?" คู่ต่อสู้ของเขาได้หายตัวไป
บาตะมองไปรอบๆ แต่ก็ไม่พบ....น้อยกว่าสองวินาทีต่อมา คู่ต่อสู้ก็ปรากฏตัวขึ้นตรงด้านหน้าของเขา
"หวัดดี" ท่านมหาเทพพูดอยู่ด้านหน้าของบาตะที่ถอยออกมาเนื่องจากอาการตกใจ
"ผมแค่วิ่งไปรอบๆ ตัวคุนหนึ่งร้อยรอบ! คุณคิดว่าคุณยังเร็วที่สุดอยู่อีกหรือเปล่า?"
"ชะ..ชั้นเร็วที่สุดในจักรวาล" นักรบชั้นยอดพูดติดอ่างในขณะที่เขาเหงื่อแตกพลั่ก
บาตะยังไม่ทันจะได้พูดเพิ่ม คู่ต่อสู้ของเขาก็หายตัวไปอีกครั้ง เขากลับมาพร้อมกับหมัดที่พุ่งเข้าที่ท้องของบาตะ....ท่านมหาเทพต่อยจนเกราะแตก เห็นได้ชัดว่า พลังของท่านมหาเทพไม่ได้มีเพียงแค่ 500
"เร็วที่สุดใช่มั้ย?" ท่านมหาเทพทางใต้พูดซ้ำ
"ในจักรวาลของคุณอาจจะใช่"
เมื่อหลุดออกมา บาตะได้ยินคำพูดและมันทำให้เขาโกรธ เขาเอามือกุมที่ท้องและขาของเขาสั่นสะท้านและน้ำลายที่หยดออกมาจากปากของเขา เขาพูดสองคำสุดท้าย
"อั๊ก....มันเป็นไปไม่ได้......ระ....เร็วมาก"
ท่านมหาเทพยังคงเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ ก่อนจะพูดปิดท้ายด้วยรอยยิ้ม
"ปมไม่ได้เร็วที่สุดหรอกนะ......ผมแค่ทำให้มันช้าลง"
บาตะไม่สามารถที่จะขยับขเยื้อนได้และในสองสามวินาทีต่อมาเขาก็หมดสติไป เมื่อโฆษกได้ประกาศให้เขาเป็นผู้ชนะ ท่านมหาเทพทางใต้ก็กลับไปยังพื้นที่ของเขา เขาได้รับการแสดงความยินดีจากเพื่อนของเขา แม้ว่าพวกเขาจะมั่นใจว่าต้องชนะแน่นอน แต่ท่านมหาเทพทางใต้ไม่ได้ให้ความสนใจ เขามุ่งเน้นไปที่ตัวตนของเขาในรอบถัดไป ในขณะที่ลูกน้องของฟรีซเซอร์เรียกบาตะ นักสู้จากจักรวาลของเราได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับพลังของท่านมหาเทพทางใต้
"ฮ่าฮา เขาเอาชนะได้เร็วกว่าเราซะอีก" โกคูพูดด้วยรอยยิ้ม
"ท่านมหาเทพต้องการจัดการเบาๆ" พิคโกโร่พูด"
"ท่านมหาเทพทางตะวันออกกำจัดฟรีซเซอร์ในจักรวาลของพวกเขา"
"แล้วเขาแข็งแกร่งกว่าพวกเผด็จงั้นหรอ?" เบจิต้าโต้
"ท่านมหาเทพทางใต้นี่ดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่านายนะ" พิคโกโร่ตอบ
"ผมสงสัยว่าถ้าเขาอยู่ในะดับซูเปอร์ไซย่า 2...." โกฮังสงสัย
"มันเป็นไปไม่ได้หรอกที่เราจะรู้จนกว่าจะได้เห็นพวกเขาต่อสู้กับคนที่แข็งแกร่ง" โกคูพูด
"เราผิดหวังนิดหน่อยที่ไม่ได้มีโอกาสให้เห็นเพิ่มเติม..."
เราจะทำครับคุณพ่อ" โกฮังตอบ
"ต้องจัดการคตำพวกที่อ่อนแอไปก่อน แต่ดู! เรายังต้องจัดการเซลล์, บู, โบรลี่,โบแจ็คอีกนะครับ"
"อืม......." โกคูไม่มั่นใจว่าโบแจ็คจะแข็งแกร่งหรือเปล่า....เซลล์ก็อาจจะดี ส่วนบู? พลังที่เกิดใหม่ของเขาอาจจะทำให้การต่อสู้น่าสนใจก็ได้....พลังของโบรลี่ก็ขึ้นอยู่กับเวลาที่เขาถูกแช่แข็ง....โกคูหวังว่าพลังของเขาจะเพิ่มขึ้นตามร่างกายที่ถูกแช่แข็ง
"เฮ้ ลองไปถามเซลล์ดูมั้ยว่าเขาต้องการชนะหรือเปล่า?" โกเท็นแนะนำด้วยความลังเล
"มันน่าจะทำให้เรารู้......."
เมื่อมองไปที่เซลล์ก็ทำให้โกฮังเกิดอาการอยากรู้
"ถ้าเขาตายในจักรวาลของเขา ก็หมายความว่าเขาแข็งแกร่งกว่าซูเปอร์ไซย่า 2 งั้นซินะ?"
"ไปได้มั้ยครับคุณพ่อ?" โกเท็นถาม
"ได้ซิ ไปเถอะ โกฮังลูกจะไปด้วยมั้ย?"
"ไม่หล่ะครับ ผมไม่สนใจ" โกฮังพูดพรางนึกถึงความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมานของเพื่อนของเขาที่เข้าไปอยู่ในมือของมัน และการตายของพ่อของเขาก็เพราะความผิดพลาดของตัวเขาเอง
จากนั้นโกคูและโกเท็นก็มุ่งหน้าไปยังพื้นที่ของเซลล์ เมื่อพวกเขาอยู่ที่พื้นที่ของพวกเขา หลังกำแพงที่กั้นพวกเขาและเซลล์ เซลล์ทองมาที่พวกเขา
"เขาจะต้องพูดคุยกับคู่ของเราในจักรวาลที่ 16" โกเท็นสรุปอย่างชาญฉลาดเป็นครั้งแรก
"อย่างน้อยก็ช่วยบอกหน่อย ถ้านายฆ่าเรา" โกคูยืนกราน
เซลล์ยิ้ม
"ใครจะไปรู้....."
"แล้วสิ่งที่เกี่ยวกับชั้นหล่ะ?" โกฮังถาม ในที่สุดก็เดินเข้ามาใกล้ ความอยากรู้อยากเห็นชนะขาด เขารู้สึกถึงสิ่งมีชีวิตที่เป็นสีเขียว
"แก......" เซลล์เริ่ม
"แกทำให้ชั้นอารมณ์เสีย แกไม่ได้เป็นอะไร ก็แค่เด็กน้อยที่เห่าหอน"
ทันใดนั้นโกฮังก็กระโดดข้ามกำแพงไปเพื่อที่จะไปจ้องดูเซลล์ตัวต่อตัว เขายืนห่างจากเซลล์อยู่ไม่กี่เมตร เซลล์คลายแขนที่กอดอกออกและสบตากับเขานิ่ง ในขณะมราเซลล์จูเนียร์ที่อยู่ข้างหลังขาของเขาถอยออกไป
"ตกใจใช่มั้ย? แกน่าจะรู้ดีว่าในจักรวาลของชั้น ใครเป็นคนฆ่าแก"
"อืม.....มันไม่ทำให้ชั้นแปลกใจหรอก แกจากจักรวาลที่ 16 ก็พูดเหมือนกับที่แกพูดเลย" เซลล์พูดเสียงดังกับตนเอง เขาคิดว่า
"ชั้นคิดว่าชั้นคงต้องระวังตัวซะแล้ว......"
"พยายามที่จะดึง"พลังที่ซ่อนอยู่"โดยการฆ่าเพื่อนของแก..." เซลล์พูดอย่างต่อเนื่อง
"แต่มันไม่ได้ผล ชั้นผิดหวังมากโกฮัง"
โกฮังมองเซลล์ด้วยความประหลาดใจ นั่นหมายความว่าเขาเป็นซูเปอร์ไซย่าที่ต่ำกว่าระดับที่ 2 งั้นหรือ? เซลล์จูเนียร์จะฆ่าทุกคน.....พ่อของเขา, ทรั้งก์, เบจิต้า, พิคโกโร่....และทุกคน สิ่งนี้จะอธิบายการปรากฏตัวของพวกเขาพร้อมกับเซลล์....โกฮังกลับรู้สึกโกรธมากขึ้น เขาพยายมเป็นครั้งสุดท้ายที่จะลดพลังของเขาลง
"แล้วแกได้เจอคนที่ชื่อโบแจ็คหรือเปล่า?"
ถ้าเซลล์รู้จักโบแจ็ค นั่นก็หมายความว่าโกคูได้ยอมเสียสละชีวิตของเขา การตาบของพระราชาและทำลายโลกของเขาจนได้ปลดป่อยโบแจ็ค, เซงย่า, บูจินและส่วนที่เหลือของพรรคพวกของเขา.....นั่นหมายความว่าเซลล์ได้ต่อสู้กับโกฮังในร่างซูเปอร์ไซย่า 2 และเขากลับมาแข็งแกร่งอีกครั้ง....แต่เซลล์ขมวดคิ้ว
"โบแจ็ค? ไม่เห็นจะเคยได้ยิน"
"ถ้างั้นนายจะบอกเราได้มั้ยว่านายทำอะไรหลังจากที่ฆ่าพวกเราไปแล้ว" โกคูถามพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ เซลล์จูเนียร์ก็กลับไปกอดขากับ"พ่อ"ของเขา
"โอ้ มันดูเหมือนกับชั้นใช่มั้ยหล่ะ"เด็ก"คนนี้นี่แหล่ะที่ทำลายโลกของพวกแก" เซลล์พูดขณะที่เขาตบที่ศีรษะของเซลล์จูเนียร์
"มันสนุกมากเลยทีเดียว"
ครอบครัวของซงถึงกับผงะกับท่าทีของผู้ปกครองคนนี้จนไม่รู้ว่าจะพูดอะไร พวกเขากลับมายังพื้นที่ของตัวเองโดยไม่พูดอะไรซักคำ....
ที่มา : http://www.dragonball-multiverse.com/en/fanfic_dbm_en/chapter-9.html
รอยยิ้มที่กำลังขบขันแพร่กระจายไปทั่วหน้าของหมายเลข 17
"ชั้นยังคงสนุกกับตัวเอง แม้ว่าเธอจะน่ารังเกียจก็ตาม"
"อะ......พร้อมแล้วรึ?" นักสู้ขึ้สงสัยอุทาน
หมายเลข 17 สังสัยว่ามันเกิดปัญหาอะไรขึ้น? ไม่มีนักสู้ที่ต้องการจะสู้กันในตอนนี้?
"แต่ I'K'L ลูกของชั้นยังไม่เกิด" ผู้หญิงคนหนึ่งพูดอย่างต่อเนื่อง
"เกิด?" หมายเลข 17 เข้าใจผิดเกี่ยวกับท้องขนาดใหญ่.....จริงๆ แล้วมันยังไม่เกิด ซึ่งมันลางๆ เหมือนมนุษย์ นอกจากนี้ยังเห็นได้ชัดว่าแม่ไม่ได้เป็นเหมือนมนุษย์ (ในขณะที่เธอหันมา หมายเลข 17 มองเห็นหูที่ดูเหมือนมนุษย์ต่างดาว) แต่เธอก็ยังดูคล้ายกันกับสิ่งมีชีวิตที่กำลังเติบโตในครรภ์ของเธอ แต่มัน......น่าเกลียด
"โปรดรอก่อน....ขอเวลาให้ชั้นอีกสักชั่วโมง!" แม่พูดออกมา
"ไม่ได้ครับ" โฆษกประกาศในท้ายที่สุด
"มันถูกปรับแพ้ครับ"
ผู้ชมประท้วงว่าทำไมยังไม่เริ่มการต่อสู้
"ก็ดี มันง่ายดี" หมายเลข 17 โอ้อวด
แม่ของ I'K'L จ้องมาที่เขา
"มันเป็นทางเดียวที่จะจบลงได้อย่างรวดเร็ว" มนุษย์แปลงพูดต่อ
"แกโชคดีขนาดไหนที่ชั้นไม่ได้ทำร้ายลูกของแก"
ที่นี่ หมายเลข 17 เข้าร่วมกับน้องสาวของเขา
"คุณคิดว่าหมายเลข 17 คนนี้จะแข็งแกร่งกว่าคนที่เราต่อสู้ในจักรวาลของเราหรือเปล่าครับ?" โกฮังถาม
"ใครสน!" เบจิต้าพูด
"ถึงแม้ว่ามันจะแข็งแกร่งขึ้นเป็นสามเท่าพวกเราก็เอาชนะพวกมันได้อยู่แล้ว"
"เราไม่รู้เหมือนกัน" โกคูพูด
"เราไม่เคยต่อสู้กับเขาเลย"
"คุณพ่อ ในรอบต่อไปจะเป็นการต่อสู้ของคุณพ่อกับหมายเลข 17 ครับ!"
"อา...ใช่ พ่อหวังว่าเขาคงจะแข็งแกร่งพอ....."
"ชั้นจำได้ว่าทรั้งก์เคยพูดว่ามนุษย์แปลงของเราดีกว่าของเขา" พิคโกโร่ที่มาเข้าร่วมการสนทนาพูด
"ใช่...ผมจำได้" โกฮัพยักหน้า
"เขามีทฤษฏีเกี่ยวกับมัน ทฤษฏีที่ไม่มีสิ่งใดที่มีพลังงานไม่สิ้นสุด"
"ดังนั้นเมื่อเวลาผ่านไป พวกเขาจะอ่อนแอลง.....มีเหตุผล" พิคโกโร่พูดพร้อมกับเลิกกอดอก
"แล้วเกี่ยวกับเซลล์หล่ะ?" เบจิต้าถามด้วยความอยากรู้
พวกเขาทั้งสี่คนหันไปยังพื้นที่ของจักรวาลที่ 17 เซลล์ยังไม่ได้ขยับเลยแม้แต่น้อยตั้งแต่เริ่มการแข่งขัน
"ผมว่ากรณีของเซลล์เป็นกรณีที่ซับซ้อนมาก......เราต้องรอดูการแข่งขันของเขาเพื่อวัดความแข็งแกร่ง"
"อืม...ถ้าอย่างนั้นเราจะรอที่จะได้สู้กับหนึ่งในพวกเขาในรอบต่อไปละกัน!" โกคูตอบด้วยรอบยิ้ม
"ท่านมหาเทพทางใต้จากจักรวาลที่ 1 กับบัตตะจากจักรวาลที่ 8 ครับ!" โฆษกประกาศ
 |
| Illustration by BK-81 |
บาตะวางมือของเขาลงบนเอวของเขา ในขณะที่คู่ต่อสู้ของเขายืนนิ่งอยู่กับที่มือแนบลำตัว นักสู้ผิวสีน้ำเงินหวังที่จะชนะการแข่งขันครั้งนี้ เพื่อกู้ชื่อเสียงให้กับกองกำลังพิเศษกีนิวหลังจากความโชคร้ายของจีส.....เมื่อมองย้อนกลับไป บาตะดีใจที่ไม่ได้อยู่ในพื้นที่ของเขา แต่ใครสนหล่ะ! อันดับแรกเขาต้องรู้ว่าคู่ต่อสู้ของเขาแข็งแกร่งเพียงใดให้ได้ก่อน เพื่อที่จะทำอย่างนั้น เขากดปุ่มที่อุปกรณ์ที่ใส่อยู่ที่หูของเขา ตัวเลขปรากฏบนหน้าจอสีเขียนที่ครอบตาซ้ายของเขาอยู่ บาตะหัวเราะ
"นั่นมีพลังแค่ 500 เองหรอ? ฮ่าฮา อย่างน้อยชั้นก็มีพลังมากกว่าแกต้อง 100 เท่า! ฮ่าฮา นอกจากนั้นชั้นยังเร็วที่สุดในจักรวาลอีกด้วย ดังนั้นชั้นคิดว่าแกควรยอมแพ้ไปซะ!" บาตะพูดจบพร้อมกับชี้นิ้วโป้งเข้าหาตัวเอง โดยที่อีกมือหนึ่งยังคงอยู่ที่เอวของเขา
"จะจริงเร้อ?" คู่ต่อสู้ของเขาได้หายตัวไป
บาตะมองไปรอบๆ แต่ก็ไม่พบ....น้อยกว่าสองวินาทีต่อมา คู่ต่อสู้ก็ปรากฏตัวขึ้นตรงด้านหน้าของเขา
"หวัดดี" ท่านมหาเทพพูดอยู่ด้านหน้าของบาตะที่ถอยออกมาเนื่องจากอาการตกใจ
"ผมแค่วิ่งไปรอบๆ ตัวคุนหนึ่งร้อยรอบ! คุณคิดว่าคุณยังเร็วที่สุดอยู่อีกหรือเปล่า?"
"ชะ..ชั้นเร็วที่สุดในจักรวาล" นักรบชั้นยอดพูดติดอ่างในขณะที่เขาเหงื่อแตกพลั่ก
บาตะยังไม่ทันจะได้พูดเพิ่ม คู่ต่อสู้ของเขาก็หายตัวไปอีกครั้ง เขากลับมาพร้อมกับหมัดที่พุ่งเข้าที่ท้องของบาตะ....ท่านมหาเทพต่อยจนเกราะแตก เห็นได้ชัดว่า พลังของท่านมหาเทพไม่ได้มีเพียงแค่ 500
"เร็วที่สุดใช่มั้ย?" ท่านมหาเทพทางใต้พูดซ้ำ
"ในจักรวาลของคุณอาจจะใช่"
เมื่อหลุดออกมา บาตะได้ยินคำพูดและมันทำให้เขาโกรธ เขาเอามือกุมที่ท้องและขาของเขาสั่นสะท้านและน้ำลายที่หยดออกมาจากปากของเขา เขาพูดสองคำสุดท้าย
"อั๊ก....มันเป็นไปไม่ได้......ระ....เร็วมาก"
ท่านมหาเทพยังคงเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ ก่อนจะพูดปิดท้ายด้วยรอยยิ้ม
"ปมไม่ได้เร็วที่สุดหรอกนะ......ผมแค่ทำให้มันช้าลง"
บาตะไม่สามารถที่จะขยับขเยื้อนได้และในสองสามวินาทีต่อมาเขาก็หมดสติไป เมื่อโฆษกได้ประกาศให้เขาเป็นผู้ชนะ ท่านมหาเทพทางใต้ก็กลับไปยังพื้นที่ของเขา เขาได้รับการแสดงความยินดีจากเพื่อนของเขา แม้ว่าพวกเขาจะมั่นใจว่าต้องชนะแน่นอน แต่ท่านมหาเทพทางใต้ไม่ได้ให้ความสนใจ เขามุ่งเน้นไปที่ตัวตนของเขาในรอบถัดไป ในขณะที่ลูกน้องของฟรีซเซอร์เรียกบาตะ นักสู้จากจักรวาลของเราได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับพลังของท่านมหาเทพทางใต้
"ฮ่าฮา เขาเอาชนะได้เร็วกว่าเราซะอีก" โกคูพูดด้วยรอยยิ้ม
"ท่านมหาเทพต้องการจัดการเบาๆ" พิคโกโร่พูด"
"ท่านมหาเทพทางตะวันออกกำจัดฟรีซเซอร์ในจักรวาลของพวกเขา"
"แล้วเขาแข็งแกร่งกว่าพวกเผด็จงั้นหรอ?" เบจิต้าโต้
"ท่านมหาเทพทางใต้นี่ดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่านายนะ" พิคโกโร่ตอบ
"ผมสงสัยว่าถ้าเขาอยู่ในะดับซูเปอร์ไซย่า 2...." โกฮังสงสัย
"มันเป็นไปไม่ได้หรอกที่เราจะรู้จนกว่าจะได้เห็นพวกเขาต่อสู้กับคนที่แข็งแกร่ง" โกคูพูด
"เราผิดหวังนิดหน่อยที่ไม่ได้มีโอกาสให้เห็นเพิ่มเติม..."
เราจะทำครับคุณพ่อ" โกฮังตอบ
"ต้องจัดการคตำพวกที่อ่อนแอไปก่อน แต่ดู! เรายังต้องจัดการเซลล์, บู, โบรลี่,โบแจ็คอีกนะครับ"
"อืม......." โกคูไม่มั่นใจว่าโบแจ็คจะแข็งแกร่งหรือเปล่า....เซลล์ก็อาจจะดี ส่วนบู? พลังที่เกิดใหม่ของเขาอาจจะทำให้การต่อสู้น่าสนใจก็ได้....พลังของโบรลี่ก็ขึ้นอยู่กับเวลาที่เขาถูกแช่แข็ง....โกคูหวังว่าพลังของเขาจะเพิ่มขึ้นตามร่างกายที่ถูกแช่แข็ง
"เฮ้ ลองไปถามเซลล์ดูมั้ยว่าเขาต้องการชนะหรือเปล่า?" โกเท็นแนะนำด้วยความลังเล
"มันน่าจะทำให้เรารู้......."
เมื่อมองไปที่เซลล์ก็ทำให้โกฮังเกิดอาการอยากรู้
"ถ้าเขาตายในจักรวาลของเขา ก็หมายความว่าเขาแข็งแกร่งกว่าซูเปอร์ไซย่า 2 งั้นซินะ?"
"ไปได้มั้ยครับคุณพ่อ?" โกเท็นถาม
"ได้ซิ ไปเถอะ โกฮังลูกจะไปด้วยมั้ย?"
"ไม่หล่ะครับ ผมไม่สนใจ" โกฮังพูดพรางนึกถึงความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมานของเพื่อนของเขาที่เข้าไปอยู่ในมือของมัน และการตายของพ่อของเขาก็เพราะความผิดพลาดของตัวเขาเอง
จากนั้นโกคูและโกเท็นก็มุ่งหน้าไปยังพื้นที่ของเซลล์ เมื่อพวกเขาอยู่ที่พื้นที่ของพวกเขา หลังกำแพงที่กั้นพวกเขาและเซลล์ เซลล์ทองมาที่พวกเขา
"เขาจะต้องพูดคุยกับคู่ของเราในจักรวาลที่ 16" โกเท็นสรุปอย่างชาญฉลาดเป็นครั้งแรก
"อย่างน้อยก็ช่วยบอกหน่อย ถ้านายฆ่าเรา" โกคูยืนกราน
เซลล์ยิ้ม
"ใครจะไปรู้....."
"แล้วสิ่งที่เกี่ยวกับชั้นหล่ะ?" โกฮังถาม ในที่สุดก็เดินเข้ามาใกล้ ความอยากรู้อยากเห็นชนะขาด เขารู้สึกถึงสิ่งมีชีวิตที่เป็นสีเขียว
"แก......" เซลล์เริ่ม
"แกทำให้ชั้นอารมณ์เสีย แกไม่ได้เป็นอะไร ก็แค่เด็กน้อยที่เห่าหอน"
"ตกใจใช่มั้ย? แกน่าจะรู้ดีว่าในจักรวาลของชั้น ใครเป็นคนฆ่าแก"
"อืม.....มันไม่ทำให้ชั้นแปลกใจหรอก แกจากจักรวาลที่ 16 ก็พูดเหมือนกับที่แกพูดเลย" เซลล์พูดเสียงดังกับตนเอง เขาคิดว่า
"ชั้นคิดว่าชั้นคงต้องระวังตัวซะแล้ว......"
"พยายามที่จะดึง"พลังที่ซ่อนอยู่"โดยการฆ่าเพื่อนของแก..." เซลล์พูดอย่างต่อเนื่อง
"แต่มันไม่ได้ผล ชั้นผิดหวังมากโกฮัง"
โกฮังมองเซลล์ด้วยความประหลาดใจ นั่นหมายความว่าเขาเป็นซูเปอร์ไซย่าที่ต่ำกว่าระดับที่ 2 งั้นหรือ? เซลล์จูเนียร์จะฆ่าทุกคน.....พ่อของเขา, ทรั้งก์, เบจิต้า, พิคโกโร่....และทุกคน สิ่งนี้จะอธิบายการปรากฏตัวของพวกเขาพร้อมกับเซลล์....โกฮังกลับรู้สึกโกรธมากขึ้น เขาพยายมเป็นครั้งสุดท้ายที่จะลดพลังของเขาลง
"แล้วแกได้เจอคนที่ชื่อโบแจ็คหรือเปล่า?"
ถ้าเซลล์รู้จักโบแจ็ค นั่นก็หมายความว่าโกคูได้ยอมเสียสละชีวิตของเขา การตาบของพระราชาและทำลายโลกของเขาจนได้ปลดป่อยโบแจ็ค, เซงย่า, บูจินและส่วนที่เหลือของพรรคพวกของเขา.....นั่นหมายความว่าเซลล์ได้ต่อสู้กับโกฮังในร่างซูเปอร์ไซย่า 2 และเขากลับมาแข็งแกร่งอีกครั้ง....แต่เซลล์ขมวดคิ้ว
"โบแจ็ค? ไม่เห็นจะเคยได้ยิน"
"ถ้างั้นนายจะบอกเราได้มั้ยว่านายทำอะไรหลังจากที่ฆ่าพวกเราไปแล้ว" โกคูถามพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ เซลล์จูเนียร์ก็กลับไปกอดขากับ"พ่อ"ของเขา
"โอ้ มันดูเหมือนกับชั้นใช่มั้ยหล่ะ"เด็ก"คนนี้นี่แหล่ะที่ทำลายโลกของพวกแก" เซลล์พูดขณะที่เขาตบที่ศีรษะของเซลล์จูเนียร์
"มันสนุกมากเลยทีเดียว"
ครอบครัวของซงถึงกับผงะกับท่าทีของผู้ปกครองคนนี้จนไม่รู้ว่าจะพูดอะไร พวกเขากลับมายังพื้นที่ของตัวเองโดยไม่พูดอะไรซักคำ....
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น