เนื้อเรื่อง
Dragonball Multiverse : The Novelization
บทที่ 2 ศัตรูเก่าทั้งหมดอยู่ที่นี่!
ตอนที่ 7
แต่งโดย Loïc Solaris
แปลไทยโดย Sub_MaRk
ปรับปรุงครั้งแรกกเมื่อวันที่ 06/07/2557
 |
| Chibi Pan by Stef84 |
พิคโกโร่พูดกับเนลจากจักรวาลที่ 10 ต่อ
"ชั้นรู้สึกว่ามีไม่กี่จักรวาลที่มีชาวนาเม็ก" เขาพูดหลังจากมองดูรอบสนามอย่างรวดเร็ว
"นั่นคงเป็นเพราะคนของพวกเราไม่แตกต่างกันมากจากจักรวาลหนึ่งไปยังจักรวาลอื่นๆ" เนลตอบ
"แต่ก็ยังมีความแตกต่างเช่นจักรวาลที่ 1 กับจักรวาลที่ 7"
"จักรวาลเริ่มแรก?" พิคโกโร่ถามอย่างสงสัย
"การจัดงาน?"
"คุณไม่รู้สึกหรอ? พวกเขาไม่มีประสบการณ์ของประเภทภัยพิบัติใดๆ พวกเขารู้อะไรเกี่ยวกับการสังหารโหดหรือการต่อสู้ที่พวกเราต้องเผชิญ"
"ถ้างั้น เหตุผลสำหรับการจัดการแข่งขันครั้งนี้....เพื่อให้ชาวนาเม็กจากจักรวาลแรกได้มีส่วนร่วนงั้นหรอ?"
"เปล่า" เนลตอบ
"มันเป็นความเข้าใจของผมที่พวกเขาไม่ได้ลงทะเบียนตั้งแต่ค้นพบจักรวาลที่ 7....ดูนั่นสิ"
เขามองไปยังพื้นที่ของจักรวาลที่ 7 พิคโกโร่เห็น......ยักษ์! ชาวนาเม็กที่สูงกว่าพิคโกโร่ เขายืนหลับตาพิงพนัง ความสูงของเขาเกินประตู เขาคงสูงไม่น้อยกว่าสามเมตร ชาวนาเม็กประทับใจกับคลาสและเสื้อความยาวของเขาที่ช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้กับเขา
"เพื่อที่จะหยุดฟรีซเซอร์" เนลพูดต่อ
"ชาวนาเม็กทั้งหมดรวมร่างกันกลายเป็นหนึ่งเดียว ซูเปอร์ชาวนาเม็กจึงมีร่างกายขนาดใหญ่ และเป็นตัวแทนของทุกคน"
"ซูเปอร์ชาวนาเม็ก......" พิคโกโร่พูดซ้ำ จนกระทั่งมาถึงตอนนี้ เขาคิดว่าเขาเป็นซูเปอร์ชาวนาเม็ก แต่นักสู้จากจักรวาลที่ 7 นี้ เป็นความหมายใหม่เพื่อระยะยาว
"เขาทำได้อย่างดี"
"เขาบดขยี้ฟรีซเซอร์ได้อย่างง่ายดาย แต่มีข้อเสียคือหลังจากรวมร่างแล้ว ดราก้อนบอลของเขาเองหายไปและไม่สามารถสร้างขึ้นใหม่ได้ จากนั้นเขาก็ออกเดินทางตามหาสิ่งที่เหมือนกับดราก้อนบอล ผมคิดว่า...ตอนนี้เราเห็นจุดสิ้นสุดการเดินทางของเขา ดราก้อนบอลจากจักรวาลอื่นๆ อาจจะทำให้ความปรารถนาของเขาเป็นจริงก็ได้"
พิคโกโร่สังสัยในสิ่งที่ซูเปอร์ชาวนาเม็กคนนั้นต้องการ
"ในช่วงการออกกเดินทางของเขา เขาได้พบกับสิ่งมีชีวตที่ทรงพลังมาก...." เนลพูดต่อ
"เขาพ่ายแพ้ต่อสัตว์ประหลาดกิ้งก่าสีเขียว(เซลล์)แล้วก็จอมมารสีชมพู(จอมมารบู)ที่คุกคามจักรวาล แต่ในความเป็นจริงสัตว์ประหลาดเหล่านี้มาจากจักรวาลอื่น"
"ชั้นรู้ว่าใครที่นายกำลังพูดถึง......"
"ผมเชื่อว่าเขาต้องการที่จะเป็นตัวเองก่อนที่จะร่วมร่าง ผมคิดว่าเขาต้องชนะการแข่งขันครั้งนี้ครับ"
แน่นอนว่าใครจะวkงเดิมพันให้กับเขาก็ดี สัมผัสของเขาไม่ได้ดูมีขนาดใหญ่เลย แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขารู้วิธีที่จะปกปิดมัน พิคโกโร่ยังคงตกตะลึงกับนักสู้ที่สง่างามนี้....ถ้าชาวนาเม็กทุกคนรวมกันทั้งหมด เขาก็มีแนวโน้มที่จะมีพลังมากกว่าห่างกันลิบลับกับเขา
"คุณก็เข้าร่วมด้วยใช่มั้ยครับ?" เนลถาม
"เปล่าหรอก ในโลกของชั้นมีคนที่มีพลังมากกว่าชั้นอยู่ตั้งหลายคน มันคงจะไม่มีประโยชน์ เนื่องจากคุณเป็นคนที่แกร่งที่สุดในจักรวาลของคุณ...ชั้นคิดว่านายลงทะเบียนแล้วใช่มั้ย?"
"ใช่ครับ แม้ว่าซูเปอร์ชาวนาเม็กจะยิ่งใหญ่กว่าผมกับสัมผัสของฟรีซเซอร์และอีกอื่นๆ มากมายที่ทำให้ผมประทับใจ ผมต้องการที่จะไปให้ไกลที่สุดเพื่อเป็นตัวแทนของจักรวาลผมและชาวนาเม็กอีกสามคนที่ลงทะเบียนพร้อมกับผม" เนลพูดและชี้ไปที่ชาวนาเม็กที่อยู่ข้างหลังเขา
"โอ้! คาร์ก็อต ชั้นจำนายได้" พิคโกโร่พูด เขาตระหนักถึงคาร์ก็อต ขอบคุณความทรงจำของเนลในตัวเขา
"แต่.....ในจักรวาลของชั้นนายไม่มีความสามารถในการต่อสู้นี่"
"ใช่ แต่ผมเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว" คาร์ก็อตตอบ
"ผมจำไม่ได้จริงๆ ว่าทำไม แต่ท่านผู้เฒ่าสูงสุดบอกกับผมว่ามันเป็นความประสงค์"
"ชั้นเห็นแล้ว" พิคโกโร่ตอบ
"ก็ดี ชั้นขอให้นายโชคดีก็แล้วกัน...พวกคุณทั้งหมดด้วย แต่รู้สึกว่ามันจะไม่มีประโยชน์เลย มันไม่จำเป็นต้องมาตายเปล่า"
"ใช่..." บาร์ดั๊กตอบอย่างง่าย เพราะรำคาญที่ต้องพบกับคนที่ไม่รู้จัก
"นั่นคงเป็นเพราะคนของพวกเราไม่แตกต่างกันมากจากจักรวาลหนึ่งไปยังจักรวาลอื่นๆ" เนลตอบ
"แต่ก็ยังมีความแตกต่างเช่นจักรวาลที่ 1 กับจักรวาลที่ 7"
"จักรวาลเริ่มแรก?" พิคโกโร่ถามอย่างสงสัย
"การจัดงาน?"
"คุณไม่รู้สึกหรอ? พวกเขาไม่มีประสบการณ์ของประเภทภัยพิบัติใดๆ พวกเขารู้อะไรเกี่ยวกับการสังหารโหดหรือการต่อสู้ที่พวกเราต้องเผชิญ"
"ถ้างั้น เหตุผลสำหรับการจัดการแข่งขันครั้งนี้....เพื่อให้ชาวนาเม็กจากจักรวาลแรกได้มีส่วนร่วนงั้นหรอ?"
"เปล่า" เนลตอบ
"มันเป็นความเข้าใจของผมที่พวกเขาไม่ได้ลงทะเบียนตั้งแต่ค้นพบจักรวาลที่ 7....ดูนั่นสิ"
 |
| Illustration by Faye |
"เพื่อที่จะหยุดฟรีซเซอร์" เนลพูดต่อ
"ชาวนาเม็กทั้งหมดรวมร่างกันกลายเป็นหนึ่งเดียว ซูเปอร์ชาวนาเม็กจึงมีร่างกายขนาดใหญ่ และเป็นตัวแทนของทุกคน"
"ซูเปอร์ชาวนาเม็ก......" พิคโกโร่พูดซ้ำ จนกระทั่งมาถึงตอนนี้ เขาคิดว่าเขาเป็นซูเปอร์ชาวนาเม็ก แต่นักสู้จากจักรวาลที่ 7 นี้ เป็นความหมายใหม่เพื่อระยะยาว
"เขาทำได้อย่างดี"
"เขาบดขยี้ฟรีซเซอร์ได้อย่างง่ายดาย แต่มีข้อเสียคือหลังจากรวมร่างแล้ว ดราก้อนบอลของเขาเองหายไปและไม่สามารถสร้างขึ้นใหม่ได้ จากนั้นเขาก็ออกเดินทางตามหาสิ่งที่เหมือนกับดราก้อนบอล ผมคิดว่า...ตอนนี้เราเห็นจุดสิ้นสุดการเดินทางของเขา ดราก้อนบอลจากจักรวาลอื่นๆ อาจจะทำให้ความปรารถนาของเขาเป็นจริงก็ได้"
พิคโกโร่สังสัยในสิ่งที่ซูเปอร์ชาวนาเม็กคนนั้นต้องการ
"ในช่วงการออกกเดินทางของเขา เขาได้พบกับสิ่งมีชีวตที่ทรงพลังมาก...." เนลพูดต่อ
"เขาพ่ายแพ้ต่อสัตว์ประหลาดกิ้งก่าสีเขียว(เซลล์)แล้วก็จอมมารสีชมพู(จอมมารบู)ที่คุกคามจักรวาล แต่ในความเป็นจริงสัตว์ประหลาดเหล่านี้มาจากจักรวาลอื่น"
"ชั้นรู้ว่าใครที่นายกำลังพูดถึง......"
"ผมเชื่อว่าเขาต้องการที่จะเป็นตัวเองก่อนที่จะร่วมร่าง ผมคิดว่าเขาต้องชนะการแข่งขันครั้งนี้ครับ"
แน่นอนว่าใครจะวkงเดิมพันให้กับเขาก็ดี สัมผัสของเขาไม่ได้ดูมีขนาดใหญ่เลย แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขารู้วิธีที่จะปกปิดมัน พิคโกโร่ยังคงตกตะลึงกับนักสู้ที่สง่างามนี้....ถ้าชาวนาเม็กทุกคนรวมกันทั้งหมด เขาก็มีแนวโน้มที่จะมีพลังมากกว่าห่างกันลิบลับกับเขา
"คุณก็เข้าร่วมด้วยใช่มั้ยครับ?" เนลถาม
"เปล่าหรอก ในโลกของชั้นมีคนที่มีพลังมากกว่าชั้นอยู่ตั้งหลายคน มันคงจะไม่มีประโยชน์ เนื่องจากคุณเป็นคนที่แกร่งที่สุดในจักรวาลของคุณ...ชั้นคิดว่านายลงทะเบียนแล้วใช่มั้ย?"
"ใช่ครับ แม้ว่าซูเปอร์ชาวนาเม็กจะยิ่งใหญ่กว่าผมกับสัมผัสของฟรีซเซอร์และอีกอื่นๆ มากมายที่ทำให้ผมประทับใจ ผมต้องการที่จะไปให้ไกลที่สุดเพื่อเป็นตัวแทนของจักรวาลผมและชาวนาเม็กอีกสามคนที่ลงทะเบียนพร้อมกับผม" เนลพูดและชี้ไปที่ชาวนาเม็กที่อยู่ข้างหลังเขา
"โอ้! คาร์ก็อต ชั้นจำนายได้" พิคโกโร่พูด เขาตระหนักถึงคาร์ก็อต ขอบคุณความทรงจำของเนลในตัวเขา
"แต่.....ในจักรวาลของชั้นนายไม่มีความสามารถในการต่อสู้นี่"
"ใช่ แต่ผมเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว" คาร์ก็อตตอบ
"ผมจำไม่ได้จริงๆ ว่าทำไม แต่ท่านผู้เฒ่าสูงสุดบอกกับผมว่ามันเป็นความประสงค์"
"ชั้นเห็นแล้ว" พิคโกโร่ตอบ
"ก็ดี ชั้นขอให้นายโชคดีก็แล้วกัน...พวกคุณทั้งหมดด้วย แต่รู้สึกว่ามันจะไม่มีประโยชน์เลย มันไม่จำเป็นต้องมาตายเปล่า"
ในอีกด้านหนึ่งในพื้นที่ของจักรวาลที่ 10 ทรั้งก์และโกเท็นเสร็จสิ้นการพูดคุยกับชาวไซย่า พวกเขาไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย พวกเขาเดินออกมา
"กลับไปพื้นที่ของเรากันเถอะ" ทรั้งก์แนะนำ
พวกเขามุ่งหน้าไปยังพื้นที่ของจักรวาลที่ 18 ตลอดเส้นทางที่พวกเขาเดิน พวกเขาสวนทางกับโกคูที่กำลังมุ่งหน้าไปยังจักรวาลที่พวกเขาพึ่งออกมา ก่อนที่ทั้งสองจะถามความตั้งใจของโกคู โกเท็นได้พบกับสิ่งที่น่าสนใจอย่างมาก
"ดูผู้เข้าร่วมจากจักรวาลที่ 19 มากันแล้วหล่ะ" เขาพูดพร้อมกับชี้ไปยังพื้นที่ของจักรวาลที่ 19
นักสู้จากจักรวาลที่ 19 มีมากมายเลยทีเดียว จากระยะทางพวกเขาดูมากขึ้นหรือน้อยกว่าเดิม พวกเขาทั้งหมดสวมเกราะโลหะผสมของโลหะบางอย่างที่มองดูทนทานมาก พวกเขามีสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นอาวุธและมีนักสู้หนึ่งที่มีเครื่องยิงจรวดอยู่ที่หลังของเขา พวกเขาทั้งหมดยังสวมหมวกกันน็อคที่ไม่ซ้ำกัน เมื่อตรวจสอบอย่างใกล้ชิดจะพบว่าร่างกายของพวกเขาไม่เท่ากัน บางคนตัวใหญ่ บางคนตัวเล็ก บางคนสวมเกราะขนาดเล็กและบางคนสวมเกราะขนาดใหญ่ หนึ่งในนั้นยังพบคนที่มีทรงผมขนาดใหญ่ที่แปรงไปด้านหลัง
ในขณะที่ทรั้งก์และโกเท็นกระโดข้ามกำแพงไปยังพื้นที่ของจักรวาลของพวกเขา โกคูกลับมาพบกับพ่อของเขาที่จักรวาลที่ 10 ที่มีพิคโกโร่สนใจเกี่ยวกับการสนทนาเปิดตัว
"เราดูคล้ายกันมาก" โกคูพูด
 |
| Illustration by Stef84 |
เกิดความเงียบขึ้นยาวนานหลายวินาที......
"ดูเหมือนว่าแต่ก่อนเราชื่อคาคาร็อตแต่เราไม่รู้จัก ตั้งแต่เด็กเราถูกเรียกว่าซงโกคู"
"ใช่ แกดูเหมือนกับคาคาร็อต ข้าชื่อบาร์ดั๊ก" พ่อของโกคูตอบอย่างเย็นชา
"อืมมมม........" เขาพูดพร้อมกับกอดอกของเขา
หยุดชั่วขณะอีกครั้ง.....
"นายดูเหมือนไม่แข็งแกร่งเลย......" ในที่สุดโกคูก็พูดออกมา
"แกว่าไงนะ!" บาร์ดั๊กอุทาน
"แกชั่งกล้าพูดนะ! ตั้วแต่แกเกิดมาข้าต้องคอยปกป้องแกและพลังของแกเป็นอะไรที่น่าหัวเราะอย่างยิ่ง! ข้าพูดว่า"ตายๆ ไปได้ซะก็ดี"ในวันที่แกถูกฆ่าตายในที่สุด"
"หือ?...เราอ่อนแอขนาดนั้นเลยหรอ"
"มันเลวร้ายที่สุด....." บาร์ดั๊กตอบ
"ชาวไซย่าที่มีพลังต่ำต้อยตั้งแต่เกิด แม้แต่พี่ชายของแกยังอับอายที่มีน้องอย่างแก"
โกคูแสดงให้เห็นถึงใบหน้าที่บูดบึ้งเล็กน้อยเมื่อพูดถึงพี่ชายของเขา เมื่อโกคูได้เผชิญหน้ากับพี่ชาย เขาเป็นคนที่อ่อนแอกว่าพี่ชาย แต่ตอนนี้...
ดังนั้นบาร์ดั๊กไม่พูดอะไร และดูเหมือนเขาจะไม่ยินดีที่ได้พูดคุยกับลูกชายของเขาจากจักรวาลอื่น โกคูเดินออกมา สำหรับเขาในท้ายที่สุดเขาก็ไม่มีอะไรที่จะพูดกับชายคนนี้ในสิ่งที่เขาไม่เคยได้รู้ เมื่อกลับไปยังพื้นที่ของเขากับพิคโกโร่ โกคูทักทายนักสู้ในจักรวาลที่ 19 และมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่หันกลับมาทักทาย ทันใดนั้นปังก็เรียกให้ทุกคนหันไปมองที่จักรวาลที่ 20 เด็กสาวผงะทันที
"นั่นคือนักสู้จากจักรวาลที่ 20 หรือค่ะ?"
ชาววาร์ก้าสามคนกับชาวนาเม็กสองคนกำลังกำลังผลักไปตามแพล็ตฟอร์มที่กำลังลอย (โกฮังสงสัยว่ามันน่าจะต่อต้านแรงโน้มถ่วงหรือเบาะอากาศ) ซึ่งวางอยู่บนบล็อกน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่ตัดอย่างหยาบๆ
"มีใครบางคนอยู่ในน้ำแข็ง" โกคูพูด
พิคโกโร่มองดูด้วยสายที่คมของเขาก็พบอย่างรวดเร็วว่าเป็นใคร เขาไม่คิดว่าการเปิดเผยจะทำให้เกิดความตื่นตระหนก
"นะ-นั่นมัน โบรลี่นี่!"
"ว่าไงนะ!" โกคูพูด เบจิต้าและโกฮังประหลาดใจ
ในขณะที่โกคูและเบจิต้าเดินเข้ามาใกล้พื้นที่ของจักรวาลที่ 20 ตามหลังมาด้วยพิคโกโร่และโกฮัง วาร์ก้าก็เริ่มต้นอธิบาย
"เราพบเขาที่ถูกแช่แข็งในอวกาศ ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่ เมื่อถึงตาของเขาแล้วเขาจะมีส่วนร่วม"
"มันเป็นความคิดที่แย่มากๆ" หนึ่งในชาวนาเม็กที่อยู่ข้างเขามองยักษ์ที่กำลังนอนอยู่ในน้ำแข็ง
โกคูอดไม่ได้ที่จะคิด เหงื่อของเขาไหลออกมาจากด้านข้างศีรษะของเขา
"พวกเขามีวิธีที่นำตัวสัตว์ประหลาดที่น่ากลัวมาได้ยังไง?"
 |
| Illustration by Stef84 |
"ทำไมลูกถึงรู้สึกว่าเขาอันตรายหล่ะ บรา?" เบจิต้าถาม เขามีความสุขที่ลูกสาวของเขาสัมผัสถึงสิ่งนี้เป็นครั้งแรก
"อะไร? ไม่มี! แต่....พ่อก็เห็นชุดที่เขาใส่สิ?" บาร์ถามพวกเขาแทบช็อค
"มองไปที่กำไลข้อมือที่แขนของเขาสิ นั่นมันล้าสมัยอย่างมาก! มันไม่น่าเชื่อ!"
เบจิต้าไม่แม้จะตอบกลับไป......แน่นอนว่าเด็กคนนี้ห่างไกลจากจิตวิญญาณของชาวไซย่า....มันเป็นความผิดของแม่เธออย่างแน่นอน!
กลุ่มของนักสู้จากจักรวาลที่ 18 มองไปรอบๆ และพบกับศัตรูที่น่ากลัวในอดีต สายตาของพวกเขามองไปที่เซลล์เป็นอันแรก เขาหันมามองพวกเขาด้วยรอยยิ้มที่ไม่เป็นมิตร จากนั้นมองไปยังจอมมารบูจากจักรวาลที่ 11 ฟรีซเซอร์จากจักรวาลที่ 8 โบแจ็คและเซงย่าจากจักรวาลที่ 6 และพวกเขายังพบกับหมายเลข 17 และหมายเลข 18 ที่กำลังยิ้มอย่างโหดเหี้ยมอยู่ในพื้นที่ของพวกเขา มนุษย์แปลงทั้งสองที่คุกคามอนาคตของทรั้งก์เป็นเวลาหลายปี.....
 |
| Drawing by Gogeta Jr ; Coloring by Faye |
"โอ๊ะ.....ผู้ชายคนนั้น" ทรั้งก์พูดในขณะที่เขาจำได้ว่าพ่ายแพ้อย่างเยือกเย็นที่เขาและโกเท็นในการต่อสู้กับโบรลี่ของพวกเขาในวัยเด็ก (และ "การต่อสู้" ที่ยิ่งใหญ่คำนึงถึงความพ่ายแพ้)
"อืม....แล้วจะเอาออกมายังไง?" โกเท็นพูดต่อตามความคิดของเพื่อนสนิทของเขา นอกจากนี้เขายังกลัวที่จะต้องเผชิญกับโบรลี่
"พวกตุ๊ดเอ๊ย!" เบจิต้าสวนกลับ
"แกลงทะเบียนในชื่อโกเท็นครูส แกคงจะไม่มีปัญหาอยู่แล้วถ้าต้องเผชิญกับเขา"
"อย่ามั่นใจไปเบจิต้า...." โกคูพูด
"นายลืมไปว่าพลังของเขาจะเพิ่มขึ้นทุกวินาทีหลังจากยี่สิบปีที่ผ่านมา ไม่สามารถบอกได้ว่าเขามีพลังเพิ่มขึ้นเท่าไหร่"
คำพูดเหล่านั้นไม่ได้เข้าหูของเบจิต้าเลย
"ตอนนี้....ชั้นจะเอาชนะมันให้ได้"
"อย่ามั่นใจนักเลย....." โกคูพูด
"พวกคุณดูเหมือนจะรู้จักทุกคนที่อยู่ที่นี่หมดเลยใช่มั้ยครับ?" อูบุพูดกับกลุ่มของเขาที่กำลังกลับมา
"ไม่ต้องเป็นห่วง" ที่ปรึกษาของเขาให้ความมั่นใจ
"ส่วนใหญ่แล้วพวกเขาที่อยู่ที่นี่มีพลังค่ำกว่าพวกเราซะอีก เราจะทำซ้ำการต่อสู้ในตำนาน!"
"โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับโบรลี่...." เขาพูดเพิ่มเติม
ทันใดนั้นการแสดงดอกไม้ไฟก็ระเบิดขึ้นในท้องฟ้าและกระจายออกอย่างรวดเร็วพร้อมกับเสียงเพลงให้ได้ยินเพียงชั่วครู่ นั่นเป็นสัญญาณบอกว่าการแข่งขันในที่สุดก็เริ่มต้นขึ้นแล้ว! ในอัฒจันทร์ผู้คนนับล้านลุกขึ้นโห่ร้องและตะโกน
โกคูตื่นเต้นกว่าที่เคยเนื่องจากจำนวนผู้ชมที่เข้ามาร่วมชมมีจำนวนมากและไม่อาจจะรอสำหรับการต่อสู้ที่กำลังจะเริ่มขึ้น ในทางกลับกันอูบุเกิดอาการประหม่า แพนมีความสุขและประทับใจมากและความสนใจของเธอก็เคลื่อนตามแผ่นรูปร่างทรงกลมเล็กที่กำลังบินผ่านดาวเคราะห์ขนาดเล็กไป บนวัตถุนี้มีอะไรขนาดเล็กนั่งอยู่ เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีสีเขียวและสีฟ้า ที่หัวมีตาสิบดวงและมีสองปากในแนวตั้ง เขาพูดไมโครโฟนสองอันในครั้งเดียว ที่เขาถึออยู่ในมือสี่ข้างของเขา
 |
| Illustration by Stef84 |
สิ่งมีชีวิตที่ได้รับอนุญาตในความเงียบ คำพูดประโยคเดียวนี้มีผลต่อผู้ชมอย่างมาก! พวกเขาโห่ร้อง ผิวปาก ตะโกนและยังกระทืบเท้า(หรืออุ้งเท้า)ของพวกเขา! โกคูไม่เคยเห็นผู้ชมที่มาชมการแข่งขันอย่างมีความสุขมากขนาดนี้มาก่อน(หรือฝูงชนจำนวนมาก, ในบางที่)
"แฟนๆ ที่มาชมการต่อสู้และนักสู้ทั้งหลายเอ๋ย!" เขาพูดต่อ
"พวกคุณทั้งหมดที่อยู่ที่นี่กำลังร่วมเป็นสักขีพยานของการแข่งขันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต!"
อีกครั้งที่เสียงของผู้ชมในอัฒจันทร์นับล้านโห่ร้องขึ้น ซึ่งคลุมเสียงของโฆษกไปหลายสิบวินาที
"คุณจะได้เห็นการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ของสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในแต่ละจักรวาลทั้งหมด 64 ชีวิต! และการต่อสู้ทั้งหมด 63 ครั้ง! จาก 20 จักรวาลที่แตกต่างกัน! และโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ชนะต้องมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น!"
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าโฆษกคนนี้สามารถปลุกระดมผู้คนได้! และไม่เพียงแค่ผู้ชมเท่านั้น โกคูพบว่าตัวเขาเองก็กำลังพูด "เอาเลย! เอาเลย!" ซ้ำไปซ้ำมา ขณะที่เขากระทืบเท้าของเขา แม้ว่าโกคูจะต้องรอ เขายอมรับว่าเขารักเกินความคาดหมาย
"ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดที่อยู่ที่นี่!" โฆษกพูดอย่างต่อเนื่อง
"ที่สร้างขึ้นเพียงไม่กี่วินาที! ไม่กี่วินาที! ต้องขอขอบคุณทีมผู้สร้างอย่างสูงจากจักรวาลที่ 1 ครับ! ที่สร้างการแข่งขันขึ้นมาสำหรับทุกๆ ท่าน! ในการตัดสินเหล่านี้ ตัวกระผมและพี่น้องฝาแฝดทั้ง 12 ของผมจะคอยพากย์เกี่ยวกับการแข่งขันเองครับ"
พี่น้องปรากฏตัวขึ้นรอบตัวของเขาในทันที พวกเขาทุกคนดูเหมือนกันมาก พวกเขาแต่ละคนออกมาทักทายผู้ชม และดูเหมือนเสียงก็เหมือนกันจนแยกไม่ออก
"ในที่สุดก็ถึงเวลาแล้ว! ที่นี่คือนัดแรกของการแข่งขัน! ผมจะเรียกชื่อต่อไปนี้ให้ทำการขึ้นสู่สนาม....(ขณะที่ความเงียบผ่านจนถึงจุดสุดท้ายก่อนที่จะเริ่มการแข่งขันอย่างแท้จริง) จากจักรวาลที่ 13....นัปปะ!"
"เอาหล่ะ!" นัปปะพูด
"ข้าขึ้นก่อน! จงดูและเรียนรู้ไว้ซะทุกคน!"
"กับ....คาร์ก็อตจากจักรวาลที่ 10!"
นัปปะลอยขึ้นไปยังสนาม และคาร์ก็อตก็ทำเช่นเดียวกัน นักสู้ทั้งสองลงจอดบนสนาม....การต่อสู้กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว!
พี่น้องปรากฏตัวขึ้นรอบตัวของเขาในทันที พวกเขาทุกคนดูเหมือนกันมาก พวกเขาแต่ละคนออกมาทักทายผู้ชม และดูเหมือนเสียงก็เหมือนกันจนแยกไม่ออก
"ในที่สุดก็ถึงเวลาแล้ว! ที่นี่คือนัดแรกของการแข่งขัน! ผมจะเรียกชื่อต่อไปนี้ให้ทำการขึ้นสู่สนาม....(ขณะที่ความเงียบผ่านจนถึงจุดสุดท้ายก่อนที่จะเริ่มการแข่งขันอย่างแท้จริง) จากจักรวาลที่ 13....นัปปะ!"
"เอาหล่ะ!" นัปปะพูด
"ข้าขึ้นก่อน! จงดูและเรียนรู้ไว้ซะทุกคน!"
"กับ....คาร์ก็อตจากจักรวาลที่ 10!"
นัปปะลอยขึ้นไปยังสนาม และคาร์ก็อตก็ทำเช่นเดียวกัน นักสู้ทั้งสองลงจอดบนสนาม....การต่อสู้กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น